Ман бошам, хонум аз ин намуди ҷинсӣ чандон хушнуд нест! Ифодаи чеҳрааш ҳеҷ гоҳ нишон намедод, ки ин ба ӯ маъқул аст. Ба фикрам, агар вай як-як ба мардон хизмат мекард, аз ин бештар лаззат мебурд. Ва ҳардуи онҳо танҳо ӯро бор карданд. Оё хонум аз худ лаззат бурд? Ман фикр намекунам, ки вай ин корро накардааст.
Ва чї мусоњибаи корї, ки мусоњибаи кори котиби сардорро ба хотир меорад! Ман бояд онро ба шумо супорам, — хонум хеле хуб кор кард, вай ҳатман вазифаи котибиро ба ӯҳда мегирифт. Ҳарчанд, рости гап, синаи вай чандон хуб нест!